Annecdote 1:

Bȅ dafbrouk van de kȅirk in dɘrmen bleefter ɘ moanlandschap achter. Maurits ne werkman van de geminte was mor al te fier datche mi te Ferguson (ɘ groufmachien) da werksk'n kost doen. Onder schȅirp toezien van Chef, in dien tijd schepen van gedoane wȅrken en loater bɘrremister, begost Mories o zij wȅirk.

Twas wel ɘ moeɘlek machien; ge moest mi ieɘne petal veruit, achteruit en gaze geven en ten nog frȅinen uɘk. Dus Mories vliegt in dien bȅirg grond en begint mi gruɘt genoegen te doun on die grond, mor on dnanderɘ kant van dien uep stond Chef, e Mories wiest da nie. Chef roepen en te tieren "Mories stop !"  "stop zeggekou" altijd mor opnief. As Mories da ȅindlijk uɘrt, zaat Chef aa tot oan zijn knien in die grond gedoud.

ɘ poar dougɘ loater... Mories was terug beezɘg in Dɘrmen op da lapke grond, woar da nou die nieve Kȅrk stoat, grond gelijk ont leggen, vɘruit, achteruit mi tie Ferguson, nie gemakkelek mi tie petal vliegtche der toch vɘruit en kan nie in tets in achteruit goan. Die vliegt mi ta machien deur tgalent van een uis in 't Petattestrûtsjen (De Vandermoerestroate), betonploaten weg. Derachter stond een voljijre van dn ȅgene'r. Mories uit zij machien, ȅirmen in de lucht veur da gat van die voljijre, roepen en tieren tegen die vogels: "blijf din under kot gotferdomme"

Gieen goesting om te leez'n? Lustert geweun.